5 rzeczy, za które kocham moje psy

Wprawdzie kochać powinno się nie za coś, ale przede wszystkim pomimo czegoś, niemniej jednak są w moich psach takie cechy, które niezmiennie sprawiają, że lodowe serce zaczyna topnieć, a kolana nieuchronnie miękną. To zarówno cechy rasowe, jak i wypracowane w pocie czoła zachowania, będące tym, co sprawia, że dobrze czuję się z moimi futrami, że przyjemnie jest nam razem żyć. Oto 5 rzeczy, za które kocham moje psy.

1. Są niemożliwie urocze

Wydawać mogłoby się, że urok to sprawa zupełnie nieistotna, do tego niesamowicie prozaiczna. Ktoś mógłby powiedzieć, że wręcz nie godzi się przyznawać do zwracania uwagi na takie rzeczy. A jednak! To właśnie urok, na który składają się zarówno wygląd, jak i zachowanie, sprawia, że usta same układają się w uśmiech ilekroć patrzę na swoje czerwone stado. Moje psy są absurdalnie, niemożliwie urocze, a to najlepsze lekarstwo na chandrę i ponury, szary dzień. Wierzcie mi, nie sposób nie uśmiechnąć się, kiedy Tytania przychodzi położyć głowę na kolanach i patrzeć na człowieka tak, jak potrafi to robić wyłącznie seter. Nie da się smucić, kiedy Gambit nie rozumie, jak to się dzieje, że jedzonko wrzucane do nerki nie spada na podłogę i zdziwiony kolejny raz szuka zagubionych chrupek. Kontakt z tak cudownymi zwierzętami to najlepsza terapia, niezawodny sposób na poprawę nastroju.

2. Lubią świat

Domyślam się, że czytając ten nagłówek jesteście przekonani, że sama sobie zaprzeczam, bo często narzekam na nadmierną miłość do ludzi charakteryzującą Tytanię. Tak, jej zachowanie w tym względzie bywa męczące. Tak, walka z praktycznie natychmiastowym wbijaniem w emocjonalny kosmos w odpowiedzi na najmniejszy nawet objaw zainteresowania ze strony obcego człowieka to syzyfowa praca, która najprawdopodobniej będzie towarzyszyć mi do końca życia. Tak, chciałabym, aby ruda trochę spuściła z tonu, zeszła na ziemię i zaczęła w kontaktach z obcymi nieco bardziej przypominać młodszego brata. Wszystko to prawda. Niemniej jednak jestem moim psom wdzięczna za to, że są tak pozytywnie nastawione do świata. Dzięki temu mam 99% pewności, że nikomu w kontaktach z nimi nie stanie się krzywda, to zaś daje uczucie niesamowitego komfortu w codziennej egzystencji. Chyba nawet nie potrafię do końca wyobrazić sobie tego, jak trudne jest życie z agresywnym psem. Jak wiele wymaga od przewodnika ostrożności i uwagi. Jak zmusza do nieustannego myślenia o każdym ruchu i kroku. Cieszę się, że moje psy nie wystawiają mnie na taką próbę.

3. Nie boją się

Komunikacja miejska, samochody, zatłoczone miejsca w centrum miast, burza, fajerwerki. Dla niektórych psów koniec świata, apokalipsa i powód bardzo ciężkiego, jeśli nie niemożliwego do opanowania lęku. Tymczasem wszystkie te straszne zjawiska nie robią na moich psach większego wrażenia. Są zaciekawione nowym, zainteresowane zmianą otoczenia i nieznanymi zapachami, ale podchodzą do nich z entuzjazmem, bez niepokoju. To sprawia, że wypad na miasto w psim towarzystwie niezmiennie jest przyjemnością. Nie łudzę się i nie przypisuję sobie wielkich zasług w tej kwestii. Prawda jest bowiem taka, że za świetną socjalizację moich czworonogów w tym względzie w największej mierze odpowiada… Brak samochodu. Serio, serio. Jeżeli więc wkrótce pojawi się w Waszym domu szczeniak i marzy się Wam, aby wyrósł na pewnego siebie, odważnego psa poproście “życzliwego sąsiada”, aby przebił w Waszym aucie opony. Satysfakcja gwarantowana!

4. Starają się dla mnie

Owszem, zarówno Tytanii, jak i Gambitowi zdarzają się gorsze dni. Prawda jest jednak taka, że każde z nich bardzo, bardzo stara się ze mną współpracować na miarę swoich, mniejszych lub większych, możliwości. Doceniam to ogromnie, szczególnie, że zdaję sobie sprawę z tego, iż stawiam im dość wysokie wymagania. Dotyczy to zwłaszcza Tytanii, która mogłaby żyć wyłącznie bieganiem i miłością do świata, a mimo to kiedy ją poproszę jest w stanie radośnie ze mną pracować nawet w dość trudnych warunkach. A przecież doskonale wiem, że smak najbardziej wyrafinowanej parówki nie może równać się ze szczęściem, jakie daje nieskrępowany, swobodny ruch.

5. Wyciągają mnie z domu

Dawno, dawno temu… Nie, nie. To wcale nie było tak dawno! Nie dalej, jak kilka lat wcześniej mogłam siedzieć w domu całymi dniami, pracowicie pielęgnując arystokratyczną bladość skóry, dzięki szczelnie zaciągniętym roletom. To psy sprawiły na nowo odkryłam radość z przebywania na świeżym powietrzu i spacerów podczas których można oddychać pełną piersią, z włóczenia się po lasach, a nawet zwykłego szwędania pomiędzy blokami i eksplorowania najbliższej okolicy.

A Wy, za co kochacie Wasze psy?

Post navigation

  20 komentarzy do tekstu: „5 rzeczy, za które kocham moje psy”

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.