Z pewnością przyjmiecie tę informację z zaskoczeniem, ale mimo iż moja domowa biblioteka zawiera sporo książek o psach nie przepadam za czytaniem tego rodzaju publikacji. Rzadko udaje mi się trafić na pozycję, która faktycznie mnie zainteresuje, szczególnie, że sporo wiedzy kynologicznej pojawia się na polskim rynku wydawniczym z niemałym opóźnieniem. W tym kontekście wyraźnie wyróżnia się najnowsza pozycja PWN, “Człowiek i pies. O głaskaniu, stresie i oksytocynie” (niem. Tierisch beste Freunde) autorstwa Christopha Junga i Danieli Pörtl – niepozorna książeczka, pełna odniesień do ostatnich badań naukowych dotyczących psów o wyjątkowo bogatej bibliografii, która zachęca czytelnika do pogłębiania wiedzy.

Autorzy starają się przybliżyć czytelnikowi tę szczególną relację między człowiekiem i psem. Próbują zdefiniować jej wyjątkowość i określić, gdzie kończy się międzygatunkowa przyjaźń a zaczyna niemądre, czasem szkodliwe, uczłowieczanie zwierzęcego partnera. Krok po kroku objaśniają jak to się stało, że pies z żyjącego gdzieś obok człowieka drapieżnika wyrósł na ważnego członka współczesnego społeczeństwa, którego nie sposób pominąć – choćby ze względów ekonomicznych.

“Człowiek i pies” to niepozorna, ale wyjątkowo rzeczowa pozycja, traktująca o drodze, jaką przebył pies od czasu epoki lodowcowej do lat współczesnych. Publikację podzielono na 9 rozdziałów, w których autorzy kolejno analizują dzieje psa jako gatunku, wychodząc od wilczego przodka Canis lupus familiaris i odpowiadając na pytanie jak to się stało, że to właśnie pies objął zaszczytną pozycję najlepszego przyjaciela człowieka. Jung i Pörtl pokazują, jak na karierę psa wpłynęły warunki życia w epoce lodowcowej, wspólnota doświadczeń z człowiekiem pierwotnym na niwie łowów na grubego zwierza, zdolność do komunikacji oraz okazywania empatii nie tylko przedstawicielom własnego gatunku. Analizują czym z genetycznego, anatomicznego i psychologicznego punktu widzenia pies różni się od wilka. Szukają powodów dla których to właśnie pies, a nie koń, wół lub świnia stały się tym szczególnym zwierzęciem, pełniącym rolę przyjaciela, partnera, terapeuty i współpracownika.

Autorzy nie koncentrują się jednak wyłącznie na dalekiej przeszłości, lecz przyglądają się również temu, jak współcześni nam hodowcy kształtują psy, dążąc do “udoskonalenia” znanych obecnie ras. Zwracają uwagę na szeroko dyskutowane obecnie problemy prowadzenia doboru hodowlanego w oparciu wyłącznie o kryterium wyglądu zwierząt i związany z tym problem przerasowienia. Pokazują do czego w najgorszym przypadku może doprowadzić monopol na pojęcie rasowości w połączeniu z modą na daną rasę na przykładzie buldoga angielskiego – psa który jeszcze niedawno wykorzystywany był do walk z bykami organizowanych ku uciesze gawiedzi.

Na koniec czytelnik dostaje wyjątkowo bogatą, liczącą kilka stron bibliografię. Znajdziemy w niej odnośniki do artykułów i publikacji naukowych z ostatnich lat dotyczących takich zagadnień jak między innymi udomowienie rozmaitych gatunków zwierząt, neurony lustrzane czy hormonalne podstawy szczęścia i stresu. Dzięki temu, osoby zainspirowane do pogłębiania wiedzy w ramach któregoś z poruszonych w książce zagadnień z pewnością nie będą miały trudności z trafieniem na odpowiednie źródła.

“Człowiek i pies. O głaskaniu, stresie i oksytocynie” Christopha Junga i Danieli Pörtl to książka, którą można łatwo przeoczyć. Ze względu na prostą szatę graficzną, czarno-białe zdjęcia wątpliwej jakości i niezbyt zachęcającą okładkę nie rzuca się w oczy, szczególnie umieszczona na księgarskiej półce wśród innych, z pozoru podobnych pozycji z błyszczącymi stronami i kolorowymi, artystycznymi fotografiami czworonogów. To jednocześnie książka, którą szkoda przeoczyć, bo zawartość w dwójnasób rekompensuje brak doznań estetycznych.

Tytuł: Człowiek i pies. O głaskaniu, stresie i oksytocynie
Autor: Christoph Jung, Daniela Pörtl
Rok wydania: 2017
Liczba stron: 248
Oprawa: miękka
ISBN: 978-83-01-19298-3
Cena: 49,00 zł

***

Dzięki uprzejmości PWN mam dla Was 3 egzemplarze publikacji Junga i Pörtl “Człowiek i pies. O głaskaniu, stresie i oksytocynie”! Jeżeli chcecie otrzymać jeden z nich, wystarczy, że pod tym wpisem zostawicie komentarz z odpowiedzią na pytanie „Na czym opiera się porozumienie między mną i moim psem?”. Książki otrzymają autorzy trzech najciekawszych wypowiedzi. Nie bójcie się popuścić wodzy fantazji, pamiętajcie, że poczucie humoru i wyobraźnia zawsze są u mnie w cenie!

Na Wasze komentarze czekam do środy 30 sierpnia 2017, do godziny 23.59. Pod uwagę będę brać tylko wypowiedzi zawierające adres mailowy umożliwiający skontaktowanie się z autorem. Ogłoszenie wyników konkursu będzie miało miejsce za pośrednictwem portalu Facebook, na profilu Pies do kwadratu. Aby wziąć w nim udział nie musicie lubić stron Pies do kwadratu ani PWN, ale będzie mi bardzo miło, jeżeli zdecydujecie się zostawić lajka.

***

Tekst powstał we współpracy z wydawnictwem PWN.