I zjazd rodzinny

Podczas spacerów z T. aż dwukrotnie wpadliśmy przypadkowo na jej miotowe siostry i ich właścicieli. Od tego czasu wielokrotnie zastanawiałam się, jak wiele psów rodem z naszej hodowli mieszka ze swoimi ludźmi w Warszawie i okolicach. Za najlepszy sposób na zaspokojenie mojej ciekawości uznałam umówienie się z opiekunkami pozostałych psów na wspólny spacer – bo po co wymieniać się zdjęciami psów i uwagami na temat ich zachowania, skoro można to zrobić osobiście. Długo zbierałam się w sobie, żeby wreszcie zabrać się za organizację tego małego wydarzenia. W końcu, kiedy temperatury znacząco podskoczyły, śnieg stopniał, a przebywanie na dworze przez dłuższy czas przestało być udręką nie mogłam więcej szukać wymówek. Facebook poszedł w ruch – niebieski pożeracz czasu udowodnił, że bywa przydatnym narzędziem, bo właśnie w ten sposób ustalono datę, godzinę i miejsce.

Pierwszy wspólny spacer lub też pierwszy zjazd rodzinny warszawskich Arislandów odbył się na w zeszłą sobotę, 22 lutego, na Polu Mokotowskim. Spotkaliśmy się o godzinie 11, aby widzieć, co wyczyniają nasze psy – dni wszak są dość krótkie i popołudnie wciąż jeszcze dość szybko przechodzi w wieczór. W spacerze wzięły udział – rzecz jasna, w towarzystwie swoich wiernych ludzi – cztery suczki: dwa 4,5-miesięczne maleństwa oraz rodzona siostra T., imieniem J. Oczywiście, liczyłam na to, że kiedy my będziemy rozmawiać o metodach szkoleniowych, karmach i psich kupach nasi czworonożni przyjaciele odnowią więzy rodzinne podczas zabawy. Nie zawiodły maluchy, pełne energii i chęci do harców z każdym napotkanym po drodze psem i człowiekiem. “Psie nastolatki” natomiast zaprezentowały zgoła odmienną postawę: J. była zestresowana obecnością innych psów w takiej bliskości i liczbie, przez co trzymała się bardzo blisko właścicielki. Z kolei T. zdecydowanie bardziej, niż nagle odnaleziona rodzina, interesowały ptaki, których przed południem w dużych parkach jest całe mnóstwo. Początkowo trochę bawiła się z dzieciakami, szybko jednak weszła w tryb polowania i zaczęła gonić wszystko, co miało skrzydła i było dostatecznie nieostrożne, by zwrócić na siebie jej uwagę. W efekcie już po kilku minutach spaceru była cała mokra i ubłocona, a także wprost promieniująca szczęściem.

arislandypierwszyzjazd_1arislandpierwszyzjazd_2arilandypierwszyzjazd_3Po rozstaniu z maluchami i ich przewodnikami zdecydowaliśmy się jeszcze trochę zostać w parku w towarzystwie J. Po cichu liczyłam również na to, że dołączy do nas jeszcze jedna suczka z tego samego miotu, której pani zapowiadała, iż jeśli uda się jej przybyć to będzie mocno spóźniona. Niestety, tak się nie stało, ale – jak mówi przysłowie – nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. W tym czasie bowiem T. odkryła, że jednak dobrze byłoby skorzystać z okazji, by pobawić się z siostrą i zaczęły się gonitwy. T. rzadko zdarza się mierzyć siły na zamiary, dlatego zwykle, gdy przychodzi do psiego berka jej partnerem jest np. charcik włoski. Oczywiście, taki “przeciwnik” jest dla niej absolutnie nieosiągalny, więc jedyne, co T. może zrobić to włączyć szczekaczkę. Trudno jednak o lepiej dobraną partnerkę, niż własna siostra – tym razem obyło się bez syreny alarmowej, za to z wielką radością. Od siebie dodam, że obserwować takie dwie rude błyskawice to sama przyjemność.

arislandypierwszyzjazd_5W sumie mahoniowy spacer trwał ponad dwie godziny – dostatecznie długo, żeby T. zdążyła się zmęczyć i wybawić na resztę dnia. Niestety, wszystko co dobre kiedyś się kończy. Potem jest czas na kąpiel. Taka karma.

  9 komentarzy do tekstu: „I zjazd rodzinny

  1. 28 lutego 2014 at 07:39

    super taki zjazd 🙂 Mi się tez marzy cos takiego ale rodzenstwo Berka chyba rozjechało sie po całej Polsce i europie i nie mam z nikim kontaktu. Zreszta, jak mówisz, wcale nie jest tak łatwo zabrać sie do organizowania takiego spotkania. T. jest piękna 🙂 pozdrawiam 🙂

    • Pies do kwadratu
      28 lutego 2014 at 21:48

      Rzeczywiście, ciężko się zebrać i umówić, ale dalej są już same plusy. Rozumiem, że Berkowi nie sposób zorganizować takiego rodzinnego spaceru (w naszym przypadku obecność 3 suczek z jednego miotu w tym samym mieście to efekt kilku szczęśliwych zbiegów okoliczności), w takim razie może chociaż spacer seterowy? W końcu te psy są takie piękne w biegu. 🙂

    • 1 marca 2014 at 14:46

      Te psy sa najpiękniejsze właśnie w biegu 😀 Dobry pomysl z tym seterowym spacerem. Czasem jak jestem w Dziekanowie pod warszawą to spotykam sie z dwiema znajomymi seterkami i wtedy bieganie wyglada zupelnie inaczej, bo setery zachowują sie specyficznie w polu. Super widok 🙂

  2. 28 lutego 2014 at 08:18

    O, zazdroszczę opiekunom rasowych psów takich możliwości. Super inicjatywa 🙂

    • Pies do kwadratu
      28 lutego 2014 at 21:49

      Dzięki! Mam nadzieję, że następnym razem będzie nas jeszcze więcej. Dodam, że podczas spaceru przyłączały się do nas inne pieski i ich opiekunowie, więc nic nie stoi na przeszkodzie…

  3. 28 lutego 2014 at 10:10

    Ja się niestety nie dowiem kto jest rodzeństwem Bony, mogę jedynie zgadywać i typować wśród napotkanych przypadkowo na mieście psów (choć na razie kilka podobnych psiaków znalazłam poza Opolem). Na szczęście zawsze można się umówić na spacer z właścicielami innych psów, które bardzo szybko z obcych stają się hmm… "swoje" i także zwykle pomaga w tym facebook. Pozdrawiamy, Asia i Bona http://piesoswiat.blogspot.com/

    • Pies do kwadratu
      28 lutego 2014 at 21:52

      Oczywiście! Bez dwóch zdań, zarówno psy, jak i ich opiekunowie zawierają najlepsze znajomości przypadkowo, podczas spacerów. 😉

  4. 28 lutego 2014 at 11:13

    Tyle irlandów w jednym miejscu ♥ Radości pełen pysk 🙂
    Psy chyba po wyjściu z "domu rodzinnego" nie wyczuwają potem za bardzo jakiś konotacji rodzinnych niestety.
    Pęd sióstr mistrzowski 🙂
    xoxo

    • Pies do kwadratu
      28 lutego 2014 at 21:55

      Pewnie masz rację, chociaż muszę powiedzieć, że nigdy nie wiedziałam, żeby T. z takim entuzjazmem wyrwała do jakiegoś psa, jak wtedy, kiedy pierwszy raz przypadkowo wpadłyśmy na J. i jej właścicielkę. 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.